Przewóz towarów wrażliwych (SENT) jednak z GPS - planowane zmiany najwcześniej w listopadzie br.

W związku z pojawiającymi się w mediach informacjami o wprowadzeniu od września 2017 r. obowiązku przekazywania danych geolokalizacyjnych do rejestru zgłoszeń monitorujących przewóz towarów informujemy, że obowiązek taki nie został jeszcze wprowadzony.

Projekt ustawy o zmianie ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów, której przedmiotem jest wprowadzenie obowiązku przekazywania danych geolokalizacyjnych środka transportu do systemu monitorowania, został 8 sierpnia 2017 r. przedstawiony Komisji Europejskiej do notyfikacji, która trwa 3 miesiące.

Proces legislacyjny projektu zostanie uruchomiony w Parlamencie RP po 9 listopada 2017 r.

Źródło: www.mf.gov.pl


Przewóz towarów "wrażliwych" jak paliwa, czy wyroby zawierające alkohol etylowy, ma być nadzorowany elektronicznie za pomocą systemów satelitarnych GPS - zakłada projekt nowelizacji ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów, który w poniedziałek 31.07. zatwierdziła Rada Ministrów (szczegóły TUTAJ ).

W obecnej wersji przepisów towary są tylko zgłaszane do stosownego rejestru. Według projektodawców dane obecnie wprowadzane powinny być uzupełniane przez wskazania geolokalizacyjne tak, by kontrola przewozu była skuteczna i efektywna.

"Obowiązkiem przewoźnika tam gdzie nie będzie użytkował własnych systemów lokalizacji będzie wyposażenie środka transportu w lokalizator, zaś obowiązkiem kierującego będzie włączenie lokalizatora w momencie rozpoczęcia przewozu i wyłączenie w chwili zakończenia przewozu w ostatnim miejscu rozładunku" - napisano w wyjaśnieniu do projektu.

Nowelizacja ustawy zakłada kary pieniężne za brak wyposażenia pojazdu w lokalizator. Ma to być 10 tys. zł dla przewoźnika i od 5 tys. do 7,5 tys. zł dla kierującego, który nie wykonał obowiązków nałożonych na niego ustawą.

Źródło: www.gazetaprawna.pl


Po miesiącu kontroli realizowanych przez funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej, zdecydowano się na korektę ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów wrażliwych.

W obecnym kształcie (na etapie konsultacji publicznych) projekt nowelizacji ustawy ma zapewnić skuteczniejsze funkcjonowanie systemu i polepszenie obecnego sposobu monitorowania (kontroli) przewozu towarów wskazanych w ustawie. W ocenie projektodawcy dane z rejestru dodatkowo powinny być uzupełniane przez wskazania geolokalizacyjne, tak by kontrola przewozu była bardziej precyzyjna. W świetle uzasadnienia projektu zmian dopiero porównanie danych zawartych w rejestrze z danymi uzyskiwanymi z tzw. GPS pozwoli na stworzenie kompletnego obrazu przewozu towarów – mapy. Uzupełnienie danych z rejestru zgłoszeń przewozu o informacje geolokalizacyjne sprawi, że te pierwsze będzie można weryfikować na bieżąco (on-line) w prosty i efektywny sposób.

Obowiązek dostarczania danych geolokalizacyjnych nakłada się zgodnie z ustawą na podmioty prowadzące działalność gospodarczą. Jednakże w ocenie projektodawcy jest to w pełni uzasadnione i proporcjonalne, a wybór przyjętego rozwiązania ma w założeniu nie zwiększać bieżących kosztów funkcjonowania przewoźników. Ustawodawca wskazuje, że większość firm transportowych posiada już środki transportu wyposażone w urządzenia dostarczające im wiele danych, w tym te będące przedmiotem projektowanej ustawy. W tym celu, przyjęto, że środek transportu winien być wyposażony przez przewoźnika w lokalizator. Jednakże przewoźnik może skorzystać z własnych rozwiązań (własnych urządzeń GPS), o ile je posiada, co w dobie dostępności tej usługi jest zjawiskiem powszechnym. Na kompletny system monitorowania drogowego składać się będą:

Lokalizator – to urządzenie, np. smartfon, tablet, laptop, wykorzystujące technologie oparte na standardzie GSM/GPRS i pozycjonowania satelitarnego (wyposażonego w moduł GPS, GALILEO lub GLONASS) wraz z oprogramowaniem udostępnionym przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej do użytkowania w systemie monitorowania drogowego, służące do monitorowania trasy przewozu towaru. Urządzenia te ze względu na ich standardowe przeznaczenie będą musiały być umieszczone w środku transportu przewożącym towary. Lokalizator będzie musiał posiadać indywidualny numer pozwalający go zidentyfikować w systemie i powiązać ze zgłoszeniami z rejestru).
ZSL (zewnętrzny system lokalizacji) – będzie źródłem danych geolokalizacyjnych, przekazywanych do rejestru przez przewoźników. Przesyłanie tych danych z zewnętrznego systemu lokalizacji będzie wymagało zatwierdzenia systemu przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej lub upoważniony przez niego podmiot, np. właściwy instytut naukowy lub organ Krajowej Administracji Skarbowej.
Rejestr – to teleinformatyczny zbiór danych, prowadzony przez Szefa KAS. Dane geolokalizacyjne przekazywane przez przewoźników będą zasilały ten rejestr. Tak więc, wszystkie dane dostarczane przez przewoźników dotyczące trasy przewozu towarów, będą gromadzone w tym rejestrze i poddawane przetworzeniu. To z niego zasilane będą dane niezbędne do wskazania, np. aktualnego miejsca środka transportu w chwili kontroli (on-line).

Aplikacja zmieniająca elektroniczne urządzenie mobilne w lokalizator (telefon, tablet itp.), w rozumieniu ustawy, dostępna będzie na stronach internetowych Platformy Usług Elektronicznych Celno-Skarbowych. Po wgraniu aplikacji do urządzenia będzie ona nadawała indywidualny numer identyfikujący lokalizator w rejestrze. Taki lokalizator, podobnie jak urządzenie pokładowe viaBOX wykorzystywane obecnie w systemie viaTOLL zamontowane będzie w środku transportu.

Obowiązkiem kierującego będzie uruchomienie (włączenie bez możliwości wyłączenia w trakcie realizacji przewozu) lokalizatora przed rozpoczęciem przewozu albo niezwłocznie po wjeździe na terytorium kraju. Na kierującego nałożono również obowiązek wyłączenia lokalizatora po dokonaniu przewozu towarów i dostarczeniu ich do miejsca przeznaczenia albo wyjazdu z terytorium kraju lub w momencie objęcia towarów na terytorium kraju procedurą celną inną niż dopuszczenie do obrotu albo powrotnym wywozem. W przypadku, gdy towary znajdujące się w jednym środku transportu mają być dostarczone do kilku miejsc przeznaczenia (jednego lub kilku podmiotów odbierających) na terytorium kraju kierujący winien wyłączyć lokalizator dopiero z chwilą dostarczenia towarów do ostatniego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju.

W dotychczasowym kształcie ustawy towar jest grupowany do jednej podkategorii PKWiU albo jednej pozycji CN. Szereg wątpliwości przedsiębiorców budzi, jak należy rozumieć ten przepis oraz kiedy stosować klasyfikację zgodną z PKWiU, a kiedy CN. W projekcie zrezygnowano ze stosowania klasyfikacji PKWiU. W konsekwencji w pozostałych przepisach odnoszących się do PKWiU wprowadzono stosowne zmiany redakcyjne. Więcej TUTAJ .

Źródło: www.ocrk.pl